Köfte, Anadolu sofrasında hem gündelik hem misafir yemeğidir. Izgara tüttüğünde evin ritmi değişir: sıra, tabak ve ikram konuşulmadan anlaşılır.

Hazırlık

Harman misafirden önce yoğurulur. Soğan göz yaşartırken ev sahibi “az sonra ızgara” der; bu, sofranın açılacağına işarettir.

Izgara başı

İlk tepsı genellikle misafire gider. Ev sahibi kendi tabağını sonra doldurur. Bu sıra, etin sıcak gitmesini de sağlar.

Yanlar

Piyaz, köz, cacık ve ekmek köftenin yanıdır. Turşu tuzu dengeler. Tatlı, ızgaradan sonra gelir.

Bir tane daha

“Bir köfte daha” reddi nezaket, kabulü iştahtır. Izgarada yedek bırakmak, misafiri sıkıştırmadan ikramı açık tutar.

Paket

Kalan köfte soğuyunca paketlenir. Ertesi gün yağda ısıtmak ızgara lezzetini tam vermez; yine de haram sayılmaz, ayrı bir ev yemeğidir.